تبلیغات
وبلاگ خبر رسان - ادعاهای ون‌پلت در مورد ظرفیت کوره‌های اردوگاه ترکیبی از اشتباهات و تحریف واقعیات است

:درباره وبلاگ

:آرشیو

:پیوندها

:پیوندهای روزانه

:نویسندگان

:آخرین پستها

آماروبلاگ

پنجشنبه 10 فروردین 1391-08:06 ب.ظ



رمزگشایی از معمای آشویتس به روایت محقق ایتالیایی-43
ادعاهای ون‌پلت در مورد ظرفیت کوره‌های اردوگاه ترکیبی از اشتباهات و تحریف واقعیات است

خبرگزاری فارس: ماتونیو با اشاره به برخی از نظرات ون‌پلت در مورد ظرفیت گازدهی و سیستم‌ تأمین برق کوره‌ها، از نظر فنی و براساس مدارک موجود خود، این ادعاها رد می‌کند.

خبرگزاری فارس: ادعاهای ون‌پلت در مورد ظرفیت کوره‌های اردوگاه ترکیبی از اشتباهات و تحریف واقعیات است

به گزارش فارس، اردوگاه کار اجباری آشویتس در زمان آلمان نازی، به ادعای طرفداران هولوکاست، مرکز اصلی کشتار یهودیان بوده و به همین دلیل در فهرست یونسکو نیز به ثبت رسیده است. کارلو ماتونیو پژوهشگر ایتالیایی و از منتقدان هولوکاست، در کتابی دو جلدی با نام "آشویتس؛ پرونده‌ای در دفاع از عقلانیت" به اثبات نادرست بودن ادعاهای مربوط به اردوگاه آشویتس پرداخته و اثر خود را به دلیل استدلالات و شواهد ارائه شده، عقلانی‌ترین تحقیق در مورد آشویتس و هولوکاست می‌داند. خبرگزاری فارس ترجمه این اثر را با ویرایش خبری طی سلسله گزارش‌هایی برای مخاطبان خود فراهم آورده است.

6.3.2 "بافت تاریخی" به باور ون پلت

حال اجازه دهید فضای تاریخی‌ای را که ون پلت برای روشن کردن موضوع به تصویر می‌کشد بررسی کنیم:

1. "در طول ژانویه٬ وسایل حمل و نقل به آشویتس دائم در آمد و شد بودند و انبارها دیگر گنجایش نداشتند.

2. در حقیقت٬ آیشمان چاره‌ای نداشت جز این‌که قطارهای به مقصد آشویتس را به اردوگاه سوبیبور (Sobibor ) و تربلینکا (Treblinka ) تغییر مسیر دهد.

3. تکمیل ساخت کوره‌ها دارای فوریت بالایی بود. اما در حقیقت٬ عملیات ساختمانی دو ماه از برنامه عقب افتاده بود. مشکلات غیرمنتظره در تأمین برق ساختمان‌ها منجر به تأخیرهای بیش‌تر شده بود.

4. زمانی که آرشیتکت‌های SS نقشه زیرزمین کوره‌های 2 و 3 را تغییر دادند تا یک اتاق گاز را در آن بگنجانند٬ آن‌ها میزان مصرف برق پیش‌بینی‌شده ساختمان را افزایش دادند. سیستم تهویه اکنون به گونه‌ای طرح‌ریزی شده بود که به طور همزمان زیکلون بی را از اتاق‌ها گاز خارج کند و به شعله‌های کوره‌ها بدمد.

5. آن‌ها با شرکت AEG ٬ پیمانکار سیستم‌های برقی٬ تماس گرفته بودند٬ اما AEG به دلیل سهمیه‌بندی٬ قادر به عرضه سیم‌کشی و مدارشکن‌های سنگین مورد نیاز سیستم نبود. در نتیجه٬ قرار بر این شد که برق کوره 2 از طریق یک سیستم برق موقتی تأمین شود. برای کوره 3 هیچ چیزی باقی نمانده بود.

6. نماینده AEG در کاتوویتس٬ مهندس تامیشک٬ به دفتر مرکزی آشویتس هشدار داد که بنا بر ظرفیت این سیستم موقتی٬ امکان اجرای همزمان "تدبیر ویژه" و جسدسوزی وجود ندارد.

7. SS به این هشدار توجهی نکرد: زمانی که سرانجام کوره 2 به مقامات اردوگاه تحویل شد٬ آن‌ها بی‌درنگ٬ بر خلاف توصیه تامیشک٬ کوره‌ها را با ظرفیت کامل به کار انداختند.

8. سیستم برقی آتش گرفت.

9. هم سیستم مکش اجباری که به شعله‌های کوره می‌دمید و هم سیستم تهویه که زیکلون بی را از اتاق گاز خارج می‌کرد صدمه دیدند.

6.3.3. خطاهای ون پلت

ون پلت در همین چند سطر چنان معجونی از اشتباهات٬ تحریف‌ها و ادعاهای بی‌پایه و اساس درست کرده که چاره‌ای نداریم  جز این که خط به خط آن‌ها را بررسی کنیم. به همین منظور٬ من آن‌ها را به ترتیب شماره‌گذاری کرده‌ام.

1: بنا به تقویم آشویتس ٬ در این دو "انبار"در کل 45 هزار و 700 نفر و یا به عبارتی 1475 نفر در روز با گاز کشته شده‌اند. ون پلت تأکید می‌کند که این "انبارها" دیگر گنجایش این جمعیت را نداشتند و نتیجه‌‌اش همان شرایط اضطراری در کوره‌ها بود. اما شالما دراگون٬ که ون پلت او را بسیار می‌ستاید٬ در سخنانش مورخ 10 و 11 مه 1945 تأکید کرد که این دو "انبار" در آن واحد برای 4500 نفر گنجایش داشتند ٬ از این رو اگر فرض کنیم روزی یک بار گازدهی با این ظرفیت صورت می‌گرفت٬ این میزان برابر می‌شود با ظرفیت روزانه 4500 نفر. این بدان معناست که حتی با تنها یک بار گازدهی در روز این دو "انبار" ظرفیتی معادل 139500 نفر فقط در ژانویه 1943 داشتند.  بنابراین شاهد دراگون پایه و اساس دقیق‌ترین تحلیل ون پلت را زیر سؤال می‌برد.

2: این ادعا که "آیشمان چاره‌ای نداشت جز این‌که قطارهای به مقصد آشویتس را به اردوگاه سوبیبور و تربلینکا تغییر مسیر دهد" هیچ پایه و اساس تاریخی ندارد. ون پلت قادر به ارائه هیچ‌گونه سندی در حمایت از این ادعای خود نیست.

3: فوریت ساخت کوره‌ها هیچ ارتباطی با کشتارهای ادعاشده با گاز نداشت. در رابطه با کوره 2 ٬ تاریخ تکمیل 31 ژانویه 1943 را بیشاف در تاریخ 18 دسامبر 1942 برنامه‌ریزی و هیملر نیز چند روز بعد آن را تأیید کرده بود.  اما در تاریخ 4 ژانویه 1943 ٬ بیشاف به کاملر خبر داد که قادر نیست طبق برنامه (31 ژانویه برای کوره 3 ٬ 31 مارس برای کوره 3 ٬ و 28 فوریه برای کوره 4) پروژه را تکمیل کند. در روز یازدهم کاملر پاسخ داد که با تاریخ‌های تعیین‌شده موافق است٬ به شرطی که او تمام تلاشش را بکند تا به کار سرعت ببخشد. به همین دلیل٬ در یادداشت اسووبودا توضیح داده شد که "تکمیل تأسیسات و تأمین برق کوره 2 در اردوگاه اسرای جنگی تا 31 ژانویه 1943 ممکن نیست." طبق تقویم آشویتس٬ گفته می‌شود که در دسامبر 1942 حدود 16800 نفر در این دو "انبار" با گاز کشته شده‌اند٬ که همین باعث می‌شود تناقض‌های حدس و گمان ون پلت درباره فوریت موضوع  بیش از پیش نمایان بشود.

4: ادعاهای ون پلت مبنی بر این که  آرشیتکت‌های ZBL هنگام برنامه‌ریزی برای اتاق کشتار با گاز ادعاشده٬ "میزان مصرف پیش‌بینی شده ساختمان را افزایش داده بودند" از اساس نادرست است. در حقیقت٬ میزان مصرف برق مرده‌خانه 1 پیش و پس از تغییر ادعا‌شده‌اش به یک اتاق کشتار با گاز ثابت مانده بود. در "برآورد هزینه برای هوادهی و هوازدایی تأسیسات" برای کوره 2 از سوی تاپف در تاریخ 4 نوامبر 1941 ٬ برای اتاق B (اتاق هوادهی‌شده) ٬ یعنی مرده‌خانه 1 ٬ 2 هواکش (یکی برای هوادهی و دیگری برای هوازدایی)٬ هر یک با ظرفیت m³ 4800 در ساعت دربرابر اختلاف فشار موجود به واسطه یک موتور 3 فاز 2 اسب بخار٬‌در نظر گرفته شده بود. هزینه برآوردشده روی هم‌ رفته معادل RM 1847 بود. تجهیزات تهویه که در حقیقت در کوره 2 نصب شده بود در فاکتور تاپف به شماره 171 مورخ 22 فوریه 1943 فهرست شده است. این فاکتور دربرگیرنده "تأمین تجهیزات هوادهی و هوازدایی بنا بر برآورد هزینه مورخ 4 نوامبر 1941" است. دو هواکش (یکی در هوادهی و دیگری در هوازدایی) هر یک با ظرفیت m³ 4800 در ساعت در برابر اختلاف فشار موجود به واسطه یک موتور 3 فاز 2 اسب بخار در "اتاق B" به قیمت کل 1847 رایش مارک (RM) نصب شده است. بنابراین  توان  اسمی کوره 2 به هیچ وجه در زمره تغییرات مرده‌خانه 1 نبوده و یک بار دیگر حدس و گمان‌های ون پلت بی‌اعتبار می‌شود.

5: مشکلات پیرامون سهمیه‌بندی فلز (سهمیه کوره 2 به تقاضای AEG در نوامبر 1942 تا پایان ژانویه 1943 هنوز تأیید نشده بود) نشان از اولویت پایین کوره 2 برای SS دارد. اگر این سایت به مرکز نابودسازی ادعاشده به فرمان هیملر در بیرکناو تبدیل شده بود٬ چنین دشواری‌هایی کاملاً غیرقابل‌توجیه می‌بود.

6: ادعای ون پلت که " بنا بر ظرفیت این سیستم موقتی٬ امکان اجرای همزمان "تدبیر ویژه" و جسدسوزی وجود ندارد" کاملاً بی‌اساس است٬ زیرا در متن دقیقاً عکس آن گفته شده است. استفاده محدود از "ماشین‌آلات موجود" "تدبیر ویژه همزمان با جسدسوزی را ممکن می‌کند".

7: ون پلت تأکید می‌کند که SS "بی‌درنگ اجاق‌های کوره را با ظرفیت کامل به کار انداخت"٬ اما این ادعا از نظر تاریخی نادرست است٬ زیرا آسیب به دودکش و لوله بخاری‌ها ناشی از "گرمایش اجاق‌های تکی" بود.

8: ون پلت ادعا می‌کند که "سیستم برقی آتش گرفت". این صحت ندارد٬ زیرا علت خرابی نه به سیستم برقی٬ بلکه به سیستم گرمایشی مربوط می‌شد.

9: ون پلت تأکید می‌کند که " هم سیستم مکش اجباری که به شعله‌های کوره می‌دمید و هم سیستم تهویه که زیکلون بی را از اتاق گاز خارج می‌کرد صدمه دیدند"٬ که ادعای پوچی است. در یادداشت کیرشنک مورخ 25 مارس 1943 به روشنی گفته شده که تنها واحدهایی که صدمه دیدند سه واحد مکش اجباری بودند و علت این خرابی دمای بیش از حد بوده است. ZBL قصد داشته "سه موتو برقی (هر یک به قدرت 15 اسب بخار) را حفظ کند٬ به شرطی که "علت خرابیشان دمای بیش از حد نبوده باشد"٬ که این حاکی از آن است که خرابی از نوع الکتریکی نبوده است. "سیستم تهویه٬ زیکلون بی را از اتاق گاز خارج می‌کرد" یعنی سیستم هوادهی/هوازدایی بدون شک صدمه‌ای ندیده بودند. وظیفه "سیستم مکش اجباری" از سوی دیگر تخلیه دود در طول جسدسوزی با افزایش مکش دودکش بود٬ اما این امر منجر به افزایش تغذیه هوا به کوره‌ها به طور غیرمستقیم می‌شد. ون پلت بر این باور است که واحدهای مکش اجباری "به شعله‌های کوره می‌دمیدند" درست مانند دمِ آهنگری. این ناآگاهی شدید ون پلت یک بار برای همیشه حدس و گمان‌های او را از پایه ویران می‌کند.

ون پلت نتیجه‌گیری می‌کند که:

"مشکلی که تامیشک و اسووبودا بررسی کردند٬ ریشه در شرایط آن زمان داشت که نیروی برق برای عملکرد سیستم تهویه اتاق‌های گاز ضروری بود.

اما در عین حال که این سیستم تهویه هیدروژن سیانید را از اتاق گاز تخلیه می‌کرد٬ کوره نیز به نیروی برق برای کار کردن سیستم مکش اجباری جهت گرم کردن کوره‌ها که برای سوزاندن بقایای کشته شدگان در اتاق‌های گاز آماده شده بودند٬ نیاز داشت. به بیان دیگر٬ نوعی همپوشانی در مصرف برق اتاق گاز و اجاق‌ها وجود داشت. اتاق گاز پس از کشتن قربانیان هنوز از برق استفاده می‌کرد و اجاق‌ها پیش از شروع جسدسوزی از برق استفاده می‌کردند."

منظور از " اجرای همزمان "تدبیر ویژه" و احتراق" نیز همین است. آن چه اسووبودا در یادداشتش نوشته، دقیقاً عکس ادعای ون پلت است، و باید تأکید کنیم که چنین "همپوشانی در مصرف برق" از نظر فنی با عقل جور درنمی‌آید٬ زیرا نیازی نبود که سیستم مکش اجباری اجاق‌ها را شعله‌ور کند- گواه آن نیز این واقعیت است که در اصل تمامی کوره‌ها در آشویتس-بیرکناو با مکش طبیعی کار می‌کردند. از آن گذشته٬ این "همپوشانی" در مصرف برق برای کشتار با گاز و جسدسوزی‌ به دنبالش هر دو غیرمنطقی و کاملاً قابل اجتناب است٬ زیرا  تنها کاری که لازم بود برای دور زدن این مشکل ادعاشده انجام دهند این بود که پیش از کشتار با گاز کوره‌ها را گرم کنند تا پس از آن‌که اتاق گاز تهویه شد برای استفاده آماده باشند.

برعکس٬ دقیقاً درست در نقطه‌ای که ون پلت با فصاحت به "قانون بنیادین در تفسیر اسناد تاریخی" و "بافت تاریخی"٬ که ناآگاهی نسبت به آن موجب می‌شود یک سند "کاملاً غیرقابل درک" گردد اشاره می‌کند٬ خودش ناآگاهی کامل خود را نسبت به بافت تاریخی این سند ثابت می‌کند و این‌گونه بی‌کفایتی عجیب خود را در مسائل فنی و تاریخی به اثبات می‌رساند.

ادامه دارد...

انتهای پیام/س.ص




تاریخ آخرین ویرایش:- -